قرآن در آيه بعد بر تمام ادعاهاى آنها خط بطلان مىكشد ، هر چند ناگفته بطلانش روشن است ، تمام ادعاهاى واهى آنها را با يك « جمله پاسخ مىدهد ، مىگويد » ما قبلا چيزى از كتابهاى آسمانى را به آنها نداده‌ايم كه آن را بخوانند و بر اساس آن به انكار دعوت تو بپردازند ، و قبل از تو هيچ پيامبرى براى آنها نيز نفرستاديم « ( * ( وَما آتَيْناهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَها وَما أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ ) * ) . اشاره به اينكه اين ادعاها از كسى قابل طرح است كه قبلا پيامبرى به سراغ او آمده و كتاب آسمانى براى او آورده و محتواى دعوت تازه را با آن مخالف مىبيند و به تكذيب برمىخيزد ، گاه مىگويد آئين نياكانتان از دست نرود ، و گاه مىگويد اين دعوت جديد دروغ است ، و گاه آورنده اش را ساحر مىخواند . اما كسى كه تنها به اتكاء فكر خود - بدون هيچگونه وحى آسمانى - و با نداشتن بهره اى از علم ، خرافاتى به هم بافته حق ندارد چنين قضاوت كند . از اين آيه ضمنا اين نكته استفاده مىشود كه انسان تنها به نيروى عقل خويش نمىتواند راه پر نشيب و فراز زندگى را طى كند ، بلكه بايد از نيروى وحى مدد گيرد و با كمك خضر رسالت گام بردارد و گر نه ظلمات است كه بايد از خطر گمراهى بترسد . در آخرين آيه مورد بحث اين گروه سركش را با بيانى مؤثر و گويا مورد تهديد قرار داده ، چنين مىگويد : « كسانى كه قبل از اينها بودند نيز آيات الهى را تكذيب كردند » ( * ( وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ) * ) . « در حالى كه اينها از نظر قوت و قدرت حتى به يك دهم آنچه به اقوام پيشين داديم نمىرسند » ( * ( وَما بَلَغُوا مِعْشارَ ما آتَيْناهُمْ ) * ) . اما ببينيد سرنوشت آنها به كجا رسيد ؟ آرى « آنها رسولان مرا تكذيب